Hodiaŭ mi partoprenis rokan koncerton. Estis sufiĉe interese. Antaŭ ĝi ni havis sekvan renkontiĝon de pola-rusa projekto. Bedaŭrinde ni ne havas ankoraŭ respondo el Peterburgo, do ni ne scias, ĉu ni sukcesos veturi tien. Kaj post unu horo mi havas aŭtobuson al Lodzo. Mi veturas tien nur por unu tago, malfrue vespere mi jam revenos al Vroclavo. Mi ne havas pripensitan planon, kion mi volas viziti en Lodzo. Mi aĉetis mapon, do mi iros laŭ ĝi. Mi legetis ankaŭ iomete pri urbo interrete, do espereble mi ne enuiĝos. Do, ĝis morgaŭ:)
Byłam dzisiaj na koncercie rockowym. Było całkiem interesująco. Wcześniej miałam kolejne spotkanie projektu polsko-rosyjskiego. Niestety nie mamy jeszcze odpowiedzi z Petersburga, więc nie wiemy, czy uda nam się tam pojechać. A za godzinę mam autobus do Łodzi. Jadę tam tylko na jeden dzień, późnym wieczorem wracam już do Wrocławia. Nie mam przemyślanego planu, co chcę odwiedzić w Łodzi. Kupiłam mapę, więc będę się nią kierować. Poczytałam też trochę o mieście na necie, więc mam nadzieję, że nie będę się nudzić. W takim razie do jutra:)
wtorek, 12 lutego 2013
sobota, 9 lutego 2013
30 gradoj vintre
Multe hodiaux okazis. Vizitis nin en Vroclavo grupo de studentoj el Poznano. Interese, ke ili studas tie interlingvistikon esperante. Venis kelkaj brazilianoj, svisoj, rusino kaj hungarino (eble, mi ne certas pri cxiuj nacioj, cxar mi venis malfrue). Ni komune vizitis Panoramon de Racławice (Panorama Racławicka), gxi estas fama pola pentrajxo pri batalo de Tadeo Kościuszko. Pentrajxo estas vere grandega kaj cxirkauxas vin de cxiuj flankoj. Eblis auxskulti esperantan tradukon de gvidanto per malgrandaj lauxtparoliloj. Poste ni iris al Nacia Muzeo, de kie ni iris al kafejo. Parto de niaj gastoj forveturis jam al Poznano kaj aliaj ankoraux restis en Vroclavo. Tio estis mojosa tago, mi povis uzi Esperanton kaj mi ekkonis novajn interesajn homojn. Mi eksciis, ke en Brazilio nun estas somero kaj estas 36 gradoj. Kaj kiam tie estas vintro, estas 30 gradoj:) Preskaux nenia diferenco.
Krom tio mi eksciis, ke mi sukcesis unu ekzamenon. Hieraux mi skribis duan, sed mi ankoraux ne konas rezulton. Pro tohuvabohuo en mia laborejo sxangxigxis iomete mia horaro kaj mi ne veturis hieraux hejmen, kiel mi planis. Mi restas en Vroclavo eble gxis merkredo. Marde mi forveturas por unu tago al Lodzo.
Dużo się dzisiaj działo. Odwiedziła nas grupa studentów z Poznania. Ciekawe, że studiują oni interlingwistykę po esperancku. Przyjechało kilkoro Brazylijczyków, Szwajcarów, Rosjanka, Węgierka (chyba, nie jestem pewna, co do wszystkich nacji, bo przyszłam później). Razem poszliśmy zwiedzać Panoramę Racławicką, znany polski obraz przedstawiający bitwę Tadeusza Kościuszki. Malowidło jest naprawdę ogromne, otacza ze wszystkich stron. Mogliśmy słuchać esperanckiej wersji przewodnika przez małe głośniczki. Później poszliśmy do Muzeum Narodowego, skąd poszliśmy do kawiarni. Część naszych gości pojechała już do Poznania, a niektórzy zostali jeszcze we Wrocławiu. To był całkiem fajny dzień, mogłam użyć esperanta i poznałam nowych interesujących ludzi. Dowiedziałam się, że w Brazylii jest teraz lato i mają 36 stopni. A kiedy tam jest zima, jest 30 stopni:) Prawie żadna różnica.
Oprócz tego dowiedziałam się, że zaliczyłam jeden egzamin. Wczoraj pisałam drugi, ale jeszcze nie znam wyników. Z powodu zamieszania u mnie w pracy zmienił mi się trochę grafik i nie pojechałam wczoraj do domu, jak planowałam. Zostaję we Wrocławiu chyba do środy. We wtorek jadę na jeden dzień do Łodzi.
Krom tio mi eksciis, ke mi sukcesis unu ekzamenon. Hieraux mi skribis duan, sed mi ankoraux ne konas rezulton. Pro tohuvabohuo en mia laborejo sxangxigxis iomete mia horaro kaj mi ne veturis hieraux hejmen, kiel mi planis. Mi restas en Vroclavo eble gxis merkredo. Marde mi forveturas por unu tago al Lodzo.
Dużo się dzisiaj działo. Odwiedziła nas grupa studentów z Poznania. Ciekawe, że studiują oni interlingwistykę po esperancku. Przyjechało kilkoro Brazylijczyków, Szwajcarów, Rosjanka, Węgierka (chyba, nie jestem pewna, co do wszystkich nacji, bo przyszłam później). Razem poszliśmy zwiedzać Panoramę Racławicką, znany polski obraz przedstawiający bitwę Tadeusza Kościuszki. Malowidło jest naprawdę ogromne, otacza ze wszystkich stron. Mogliśmy słuchać esperanckiej wersji przewodnika przez małe głośniczki. Później poszliśmy do Muzeum Narodowego, skąd poszliśmy do kawiarni. Część naszych gości pojechała już do Poznania, a niektórzy zostali jeszcze we Wrocławiu. To był całkiem fajny dzień, mogłam użyć esperanta i poznałam nowych interesujących ludzi. Dowiedziałam się, że w Brazylii jest teraz lato i mają 36 stopni. A kiedy tam jest zima, jest 30 stopni:) Prawie żadna różnica.
Oprócz tego dowiedziałam się, że zaliczyłam jeden egzamin. Wczoraj pisałam drugi, ale jeszcze nie znam wyników. Z powodu zamieszania u mnie w pracy zmienił mi się trochę grafik i nie pojechałam wczoraj do domu, jak planowałam. Zostaję we Wrocławiu chyba do środy. We wtorek jadę na jeden dzień do Łodzi.
piątek, 1 lutego 2013
This is Хорошо
Kiel mi skribis iam, mi lastatempe ofte spektis interretan programon "This is Хорошо" ĉe Vitubo (kanalo de "This is Horosho"). Ĝi estas tre populara en tuta Rusio. Kreis ĝin tri junaj ruslingvaj knaboj loĝantaj en Rigo, ĉefurbo de Latvio. Gvidanto estas Stas Davidov, kiu prezentas kaj komentas ĉefe ridindaj filmetoj senditaj per spektantoj de programo. Eble programo ne estas tre saĝa, sed helpas al mi pribonigi mian rusan lingvon, precipe ekkoni junularan slangon ne instruatan ĉe la normalaj kursoj. Ĉiu programo daŭras ĉirkaŭ 5 minutoj, novaj elsendoj aperas en la reto dufoje semajne (marde kaj vendrede je 19 horo laŭ moskva tempo, do ankaŭ hodiaŭ). Filmetoj kutime estas pri katoj, mirindaj reklamoj, strangaj homoj aŭ lastatempe pri nekredeblaj okazaĵoj ĉe rusaj stratoj. Kelkfoje aperis ankaŭ polaj filmetoj ekzemple pri Grzegorz Brzęczyszczykiewicz:) Plimulto da programoj havas jam anglaj surskriboj, do spektante ĝin eblas ekzerci ambaŭ lingvojn, rusan kaj anglan.
Mi klarigis tion sube, ĉar ne rekte en tiu programo, sed en alia filmeto de Stas estas bicikla ekskurso kun kamerao tra Rigo. Tio min inspiris iomete, do mi havas kelkajn ideojn. Mi ankoraŭ ne scias, ĉu ilin realiĝos, sed eble jes. Nun, skribante tion, mi eĉ rememorigis pri ekskurso tra Krakovo de Tobio. Mi tute ne spertas en filmado, reĝisorado aŭ muntado, do povas esti malfacile krei ion interesan kaj spekteblan:). Ni ekvidos, ĉu mi sukceson ion prepari.
Jak już kiedyś pisałam, ostatnio często oglądałam internetowy program "This is Хорошо" na Youtube (kanał "This is Horosho"). Jest on bardzo popularny w całej Rosji. Stworzyło go trzech młodych rosyjskojęzycznych chłopaków mieszkających w Rydze, stolicy Łotwy. Prowadzącym jest Stanisław Dawidow, który prezentuje i komentuje przede wszystkim śmieszne filmiki nadesłane przez widzów programu. Może program nie jest bardzo mądry, ale pomaga mi w nauce rosyjskiego, zwłaszcza w poznaniu slangu młodzieżowego, którego nie uczą na normalnych kursach. Każdy odcinek trwa około 5 minut, nowe pojawiają się dwa razy w tygodniu (we wtorki i piątki o 19 czasu moskiewskiego, a więc również dzisiaj). Filmiki są zazwyczaj o kotach, zaskakujących reklamach, dziwnych ludziach lub ostatnio o niewiarygodnych wydarzeniach na rosyjskich drogach. Kilka razy pojawiły się też polskie filmiki np. o Grzegorzu Brzęczyszczykiewiczu:) Większość programów ma już angielskie napisy, więc oglądając je, można ćwiczyć oba języki, rosyjski i angielski.
Powyższe wyjaśnienie wzięło się stąd, że nie bezpośrednio w tym programie, ale w innym filmiku, Stas zamieścił rowerową wycieczkę z kamerą po Rydze. To mnie trochę zainspirowało, mam więc kilka pomysłów. Jeszcze nie wiem, czy je zrealizuję, ale może się uda. Teraz, pisząc to, przypomniało mi się jeszcze o wycieczce po Krakowie Tobiasza. Nie znam się zupełnie na filmowaniu, reżyserii albo montażu, więc może być trudno stworzyć coś ciekawego i nie odrzucającego od razu od monitora:). Zobaczymy, czy uda mi się coś przygotować.
Mi klarigis tion sube, ĉar ne rekte en tiu programo, sed en alia filmeto de Stas estas bicikla ekskurso kun kamerao tra Rigo. Tio min inspiris iomete, do mi havas kelkajn ideojn. Mi ankoraŭ ne scias, ĉu ilin realiĝos, sed eble jes. Nun, skribante tion, mi eĉ rememorigis pri ekskurso tra Krakovo de Tobio. Mi tute ne spertas en filmado, reĝisorado aŭ muntado, do povas esti malfacile krei ion interesan kaj spekteblan:). Ni ekvidos, ĉu mi sukceson ion prepari.
Jak już kiedyś pisałam, ostatnio często oglądałam internetowy program "This is Хорошо" na Youtube (kanał "This is Horosho"). Jest on bardzo popularny w całej Rosji. Stworzyło go trzech młodych rosyjskojęzycznych chłopaków mieszkających w Rydze, stolicy Łotwy. Prowadzącym jest Stanisław Dawidow, który prezentuje i komentuje przede wszystkim śmieszne filmiki nadesłane przez widzów programu. Może program nie jest bardzo mądry, ale pomaga mi w nauce rosyjskiego, zwłaszcza w poznaniu slangu młodzieżowego, którego nie uczą na normalnych kursach. Każdy odcinek trwa około 5 minut, nowe pojawiają się dwa razy w tygodniu (we wtorki i piątki o 19 czasu moskiewskiego, a więc również dzisiaj). Filmiki są zazwyczaj o kotach, zaskakujących reklamach, dziwnych ludziach lub ostatnio o niewiarygodnych wydarzeniach na rosyjskich drogach. Kilka razy pojawiły się też polskie filmiki np. o Grzegorzu Brzęczyszczykiewiczu:) Większość programów ma już angielskie napisy, więc oglądając je, można ćwiczyć oba języki, rosyjski i angielski.
Powyższe wyjaśnienie wzięło się stąd, że nie bezpośrednio w tym programie, ale w innym filmiku, Stas zamieścił rowerową wycieczkę z kamerą po Rydze. To mnie trochę zainspirowało, mam więc kilka pomysłów. Jeszcze nie wiem, czy je zrealizuję, ale może się uda. Teraz, pisząc to, przypomniało mi się jeszcze o wycieczce po Krakowie Tobiasza. Nie znam się zupełnie na filmowaniu, reżyserii albo montażu, więc może być trudno stworzyć coś ciekawego i nie odrzucającego od razu od monitora:). Zobaczymy, czy uda mi się coś przygotować.
czwartek, 31 stycznia 2013
2/3 de ekzamena sesio
Ĵus mi trapasis ekzamenon pri historio de la pola lingvo. Hieraŭ mi havis ankaŭ alian, pri kulturo de 16-a kaj 17-a jarcentoj, sed mi skribis ĝin, do mi ankoraŭ ne havas rezultatojn. Restis nur unu ekzameno post pli ol unu semajno kaj mi finos vintran sesion. Do jam 2/3 de ekzamena sesio pasis. Miras min, ke en pasinta jaro tiu sesio ŝajnis al mi esti tiel malfacila kaj tute netrapasebla. Sed tiam situacio estis iomete alia, mi studis ankaŭ duan fakulteton, laboris kaj okupiĝis ankaŭ pri aliaj aferoj, ekzemple litova lingvo. Bedaŭrinde mi preskaŭ ne havas feriojn, ĉar mi laboras multe en februaro. Nur mi veturos al Lodzo kaj eble ankaŭ iel proksime, al najbaraj urbetoj. Espereble mi ankaŭ finos legi kelkajn librojn.
Właśnie zdałam egzamin z historii języka polskiego. Wczoraj miałam też inny, z kultury XVI i XVII wieku, ale to był pisemny, więc nie znam jeszcze wyników. Został tylko jeden egzamin za tydzień i skończę sesję zimową. 2/3 sesji już więc za mną. Dziwi mnie, że w zeszłym roku ta sesja wydawała mi się taka trudna i nie do przejścia. Ale wtedy sytuacja była trochę inna, studiowałam dwa kierunki, pracowałam i zajmowałam się też innymi rzeczami, np. językiem litewskim. Niestety prawie nie będę miała ferii, bo dużo pracuję w lutym. Jadę tylko do Łodzi i może jeszcze gdzieś blisko, do sąsiednich miasteczek. Mam nadzieję, że uda mi się też skończyć czytanie kilku zaczętych książek.
Właśnie zdałam egzamin z historii języka polskiego. Wczoraj miałam też inny, z kultury XVI i XVII wieku, ale to był pisemny, więc nie znam jeszcze wyników. Został tylko jeden egzamin za tydzień i skończę sesję zimową. 2/3 sesji już więc za mną. Dziwi mnie, że w zeszłym roku ta sesja wydawała mi się taka trudna i nie do przejścia. Ale wtedy sytuacja była trochę inna, studiowałam dwa kierunki, pracowałam i zajmowałam się też innymi rzeczami, np. językiem litewskim. Niestety prawie nie będę miała ferii, bo dużo pracuję w lutym. Jadę tylko do Łodzi i może jeszcze gdzieś blisko, do sąsiednich miasteczek. Mam nadzieję, że uda mi się też skończyć czytanie kilku zaczętych książek.
poniedziałek, 28 stycznia 2013
Malvarma, sed interesa Bjalistoko
Laca, sed feliĉa mi revenis antaŭ kelkaj horoj el Bjalistoko. Estis tre malvarme, tamen iel mi travivis. Preskaŭ ĉion la plej gravan mi sukcesis viziti, aliaj lokoj devas iomete atendi. Unue mi iris al monumento de Zamenhof. Ĝi ne estas tre granda kaj bela, sed poste mi legis, kiaj problemoj estis kun monumento de nia majstro en Bjalistoko, do bone, ke ĝi entute ekzistas.
Poste mi promenis al strato de lia nomo (antaŭe ĝi nomiĝis strato Zielona (="Verda").
Domo, en kiu naskiĝis Ludoviko jam ne ekzistas, sed sur muro de nuna brikdomo estas belega pentraĵo kun majstro staranta sur balkono kaj sidanta ĉe fenestro Jakubo Ŝapiro sube.
Laŭ mi, tiu ĉi ideo estis tre bona. Loĝantoj kaj turistoj povas ekvidi preskaŭ vivan historion de Bjalistoko.
Sub pentraĵoj troviĝas pola-esperanta memortabulo pri Zamenhof kaj lia naskiĝo en tiu ĉi loko.
Ĉe bjalistoka urboplaco estas kafejo nomata "Esperanto". Ene eblas trovi kelkajn informojn pri la lingvo kaj enirantajn gastojn salutas esperanta surskribo "Bonvenon!".
Kvankam menuo estas skribita nur pole kaj angle, manĝaĵon oni servas sur papero kun foto de urbodomo kaj mikso de polaj kaj anglaj esprimoj kun esperantaj tradukoj.
Mi bedaŭras, ke mi komencis paroli pole, do poste jam ne estis senco fari eksperimenton, ĉu kelneroj parolas en la Lingvo Internacia. Iam mi devos reveni kaj ekde komenco ekparoli ilin esperante:) Same mi fuŝis kaj parolis pole en Centro de Zamenhof, kie mi spektis ekspozicion pri Bjalistoko dum infanaj jaroj de Zamĉjo.
Tio jam estas ĉio, mi devis vekiĝi hodiaŭ antaŭ 4 horo matene kaj poste mi pli ol 10 horoj pasigis en aŭtobuso. Eble mi poste ankoraŭ ion aldonos. Aŭ mi plibonigos kompozicion:) (Espereble poloj min pardonos, ke mi ne disdividis fotoj al ambaŭ versioj).
Zmęczona, ale szczęśliwa, wróciłam kilka godzin temu z Białegostoku. Było bardzo zimno, ale jakoś przeżyłam. Prawie wszystkie najważniejsze obiekty zdążyłam zobaczyć, inne miejsca będą musiały poczekać. Najpierw poszłam zobaczyć pomnik Zamenhofa. Nie jest jakiś super duży czy ładny, ale później przeczytałam o problemach z jego wystawieniem, więc dobrze, że w ogóle jest.
Następnie przeszłam się na dawną ulicę Zieloną, obecnie nazwaną na cześć twórcy esperanta.
Dom, w którym się urodził, już nie istnieje, ale na współczesnej kamienicy namalowane zostały piękne rysunki z Zamenhofem stojącym na balkonie i Jakubem Szapiro siedzącym na oknie poniżej.
Według mnie pomysł był super. Mieszkańcy i turyści mogą zobaczyć prawie żywą historię Białegostoku.
Pod rysunkami znajduje się tablica pamiątkowa.
W białostockim rynku znajduje się kawiarnia "Esperanto". W środku można znaleźć kilka informacji na temat języka a wchodzących gości pozdrawia esperanckie powitanie "Bonvenon!".
Chociaż menu jest tylko po polsku i angielsku, jedzenie jest podawane na podkładce ze zdjęciem ratusza oraz polskimi i angielskimi wyrażeniami przetłumaczonymi na esperanto.
Żałuję, że zaczęłam rozmawiać po polsku, wtedy nie miał już sensu eksperyment, czy kelnerzy mówią w Lingvo Internacia. Będę musiała kiedyś tam wrócić i zagadać od razu po esperancku:) Podobnie zepsułam zabawę i używałam polskiego w Centrum im. Zamenhofa, gdzie obejrzałam wystawę na temat młodzieńczych lat Ludwika w Białymstoku.
To już wszystko, musiałam dzisiaj wstać przed 4 rano i później ponad 10 godzin spędziłam w autobusie. Może później jeszcze coś dodam. Albo poprawię kompozycję:) (Zwykle rozdzielam zdjęcia pół na pół, ale teraz już nie chce mi się przenosić części z nich do polskiej wersji, proszę o zmiłowanie:))
Zmęczona, ale szczęśliwa, wróciłam kilka godzin temu z Białegostoku. Było bardzo zimno, ale jakoś przeżyłam. Prawie wszystkie najważniejsze obiekty zdążyłam zobaczyć, inne miejsca będą musiały poczekać. Najpierw poszłam zobaczyć pomnik Zamenhofa. Nie jest jakiś super duży czy ładny, ale później przeczytałam o problemach z jego wystawieniem, więc dobrze, że w ogóle jest.
Następnie przeszłam się na dawną ulicę Zieloną, obecnie nazwaną na cześć twórcy esperanta.
Dom, w którym się urodził, już nie istnieje, ale na współczesnej kamienicy namalowane zostały piękne rysunki z Zamenhofem stojącym na balkonie i Jakubem Szapiro siedzącym na oknie poniżej.
Według mnie pomysł był super. Mieszkańcy i turyści mogą zobaczyć prawie żywą historię Białegostoku.
Pod rysunkami znajduje się tablica pamiątkowa.
W białostockim rynku znajduje się kawiarnia "Esperanto". W środku można znaleźć kilka informacji na temat języka a wchodzących gości pozdrawia esperanckie powitanie "Bonvenon!".
Chociaż menu jest tylko po polsku i angielsku, jedzenie jest podawane na podkładce ze zdjęciem ratusza oraz polskimi i angielskimi wyrażeniami przetłumaczonymi na esperanto.
Żałuję, że zaczęłam rozmawiać po polsku, wtedy nie miał już sensu eksperyment, czy kelnerzy mówią w Lingvo Internacia. Będę musiała kiedyś tam wrócić i zagadać od razu po esperancku:) Podobnie zepsułam zabawę i używałam polskiego w Centrum im. Zamenhofa, gdzie obejrzałam wystawę na temat młodzieńczych lat Ludwika w Białymstoku.
To już wszystko, musiałam dzisiaj wstać przed 4 rano i później ponad 10 godzin spędziłam w autobusie. Może później jeszcze coś dodam. Albo poprawię kompozycję:) (Zwykle rozdzielam zdjęcia pół na pół, ale teraz już nie chce mi się przenosić części z nich do polskiej wersji, proszę o zmiłowanie:))
sobota, 26 stycznia 2013
100 enskribaĵo kaj vojaĝo al Bjalistoko
Tio estas mia 100 enskribaĵo sur tiu ĉi esperanta-pola blogo. Kiam mi ĝin kreis, mi ne sciis, kiom longe mi skribos kaj mi plu tion ne scias. Certe mi ne volas fini nun. Blogo helpas al mi ne forgesi la lingvon. Mia situacio iomete ŝanĝiĝis, ĉar mi jam ne plu parolas esperante ĉiu tage kun amikoj, ni malofte renkontiĝas. Do mi devas aliel prizorgi mian konon de Esperanto. Kompreneble mi uzas ĝin kiam mi ion legas, sed mi rimarkis, ke sen ĉiutaga interparolo kun aliaj esperantistoj pli da tempo mi bezonas por esprimi min kaj rememorigi bezonatajn vortojn, eĉ tiujn facilajn.
Matene mi forveturas al lulilo de Esperanto. Tio estos dua de miaj vojaĝoj je tre ĉipaj biletoj. Mi elspezis nur 4 zlotojn kontraŭ aŭtobusajn biletojn Vroclavo-Varsovio kaj Varsovio-Bjalistoko (biletoj reen kostis same, do mi elspezis nur 8 zlotojn por transporto). Mi dufoje tranoktos en junulargastejo, mi trovis ankaŭ tre malmultekostan, mi havas rabaton por ISIC-karton. Espereble mi entute ne elspezos multe, se ne estos iuj surprizoj. Mi revenas 28-an, do ĝis lundo!
To mój 100 wpis na tym esperancko-polskim blogu. Kiedy go tworzyłam, nie wiedziałam, jak długo będę tutaj pisać. Na pewno nie chcę teraz kończyć. Blog pomaga mi nie zapomnieć języka. Moja sytuacja trochę się zmieniła, bo nie rozmawiam już codziennie po esperancku z przyjaciółmi, rzadko się spotykamy. Muszę więc jakoś inaczej zadbać o moją znajomość esperanta. Oczywiście używam go, kiedy coś czytam, ale zauważyłam, że bez codziennej rozmowy z innymi esperantystami potrzebuję więcej czasu, żeby się wysłowić i przypomnieć sobie potrzebne słowa, nawet te dość proste.
Rano wyjeżdżam do kolebki esperanta. To będzie moja druga podróż na tanich biletach. Wydałam tylko 4 złote na bilety autobusowe Wrocław-Warszawa i Warszawa-Białystok (bilety powrotne kosztują tyle samo, wydałam więc łącznie tylko 8 zł na transport). Dwie noce spędzę w schronisku młodzieżowym, znalazłam całkiem tanie, w dodatku mam rabat z kartą ISIC. Mam nadzieję, że ogólnie niewiele wydam, jeśli nie będzie żadnych niespodzianek. Wracam 28 stycznia, więc do poniedziałku!:)
Matene mi forveturas al lulilo de Esperanto. Tio estos dua de miaj vojaĝoj je tre ĉipaj biletoj. Mi elspezis nur 4 zlotojn kontraŭ aŭtobusajn biletojn Vroclavo-Varsovio kaj Varsovio-Bjalistoko (biletoj reen kostis same, do mi elspezis nur 8 zlotojn por transporto). Mi dufoje tranoktos en junulargastejo, mi trovis ankaŭ tre malmultekostan, mi havas rabaton por ISIC-karton. Espereble mi entute ne elspezos multe, se ne estos iuj surprizoj. Mi revenas 28-an, do ĝis lundo!
To mój 100 wpis na tym esperancko-polskim blogu. Kiedy go tworzyłam, nie wiedziałam, jak długo będę tutaj pisać. Na pewno nie chcę teraz kończyć. Blog pomaga mi nie zapomnieć języka. Moja sytuacja trochę się zmieniła, bo nie rozmawiam już codziennie po esperancku z przyjaciółmi, rzadko się spotykamy. Muszę więc jakoś inaczej zadbać o moją znajomość esperanta. Oczywiście używam go, kiedy coś czytam, ale zauważyłam, że bez codziennej rozmowy z innymi esperantystami potrzebuję więcej czasu, żeby się wysłowić i przypomnieć sobie potrzebne słowa, nawet te dość proste.
Rano wyjeżdżam do kolebki esperanta. To będzie moja druga podróż na tanich biletach. Wydałam tylko 4 złote na bilety autobusowe Wrocław-Warszawa i Warszawa-Białystok (bilety powrotne kosztują tyle samo, wydałam więc łącznie tylko 8 zł na transport). Dwie noce spędzę w schronisku młodzieżowym, znalazłam całkiem tanie, w dodatku mam rabat z kartą ISIC. Mam nadzieję, że ogólnie niewiele wydam, jeśli nie będzie żadnych niespodzianek. Wracam 28 stycznia, więc do poniedziałku!:)
wtorek, 22 stycznia 2013
Historio de la pola lingvo
Al mia lasta enskribaĵo ĉi tie mi forgesis aldoni fotojn, do nun vi povas ĝui vintran pejzaĝon de mia familiurbo.
Hieraŭ mi timis, ke mi ion miskalkulis kaj morgaŭ (postmorgaŭ ankaŭ) mi havos ekzamenojn (kaj mi ankoraŭ ne komencis lerni). Bonŝance ĉio estas en ordo, ili ne estos en tiu ĉi semajno, sed en sekva aŭ eble eĉ poste en februaro. Hodiaŭ mi neatendite devis referi mian skriblaboron pri historio de pola lingvo, ĉar gvidanto de leciono ne havis pli bonan ideon, kion fari kun ni. Tio estis tute senseca.
Do ostatniej notki zapomniałam dodać zdjęć, więc teraz możecie cieszyć się zimowym widokiem mojego miasta rodzinnego.
Wczoraj bałam się, że coś źle policzyłam i dzisiaj (pojutrze też) będę miała egzaminy (a jeszcze się nie uczyłam). Na szczęście wszystko jest w porządku. Nie odbędą się w tym tygodniu, tylko w następnym albo może w ogóle dopiero w lutym. Dzisiaj niespodziewanie musiałam referować swoją pracę z historii języka polskiego, ponieważ prowadzący zajęcia nie miał lepszego pomysłu, co z nami zrobić. To było zupełnie bez sensu.
Hieraŭ mi timis, ke mi ion miskalkulis kaj morgaŭ (postmorgaŭ ankaŭ) mi havos ekzamenojn (kaj mi ankoraŭ ne komencis lerni). Bonŝance ĉio estas en ordo, ili ne estos en tiu ĉi semajno, sed en sekva aŭ eble eĉ poste en februaro. Hodiaŭ mi neatendite devis referi mian skriblaboron pri historio de pola lingvo, ĉar gvidanto de leciono ne havis pli bonan ideon, kion fari kun ni. Tio estis tute senseca.
Do ostatniej notki zapomniałam dodać zdjęć, więc teraz możecie cieszyć się zimowym widokiem mojego miasta rodzinnego.
Wczoraj bałam się, że coś źle policzyłam i dzisiaj (pojutrze też) będę miała egzaminy (a jeszcze się nie uczyłam). Na szczęście wszystko jest w porządku. Nie odbędą się w tym tygodniu, tylko w następnym albo może w ogóle dopiero w lutym. Dzisiaj niespodziewanie musiałam referować swoją pracę z historii języka polskiego, ponieważ prowadzący zajęcia nie miał lepszego pomysłu, co z nami zrobić. To było zupełnie bez sensu.
Subskrybuj:
Posty (Atom)