Rekroĉtrikita

Iam mi skribis, ke mi komencis denove kroĉtriki. Mi malkudris kaj refaris bluzon, kiun mi faris antaŭ unu jaro, sed ĝi estis tro malgranda por mi. Nun ĝi estas pli taŭga. Eble poste mi donos ankaŭ fotojn, mi devas ĝin lavi.
Kio okazas krom tio? Nu, mi devas decidi. Multe decidi. Kaj mi jam lacas je tio. Ĉefa decido estas, kie mi volas vivi dum venonta jaro. Tio devigas ankaŭ sekvajn decidojn, depende de tio, kion mi elektos.
Mi skribis ankaŭ sekvan mallongan artikolon, kiun mendis de mi firmao. Bedaŭrinde tio estas tro malmulte, ege tro malmulte. Kaj mi entute ne scias, kiam mi ekvidos tiun monon.
En Slovakio mi ekhavis ankaŭ interesan ideon pri kreado de diversaj aĵoj kiel ekzemple juvelaro. Sed mi ankoraŭ ne kontrolis prezojn de materialoj kaj fakte mi ne certas, ĉu mi scipovas ion tian krei. En slovaka librovendejo tio ŝajnis sufiĉe facila, sed kia estas vere, mi ne scias.

---

Kiedyś pisałam, że zaczęłam znowu szydełkować. Sprułam i zrobiłam od nowa bluzkę, którą skończyłam rok temu, ale była za mała na mnie. Teraz lepiej pasuje. Może później wrzucę też fotki, najpierw muszę ją uprać.
Co po za tym? No, znowu muszę decydować. Dużo decydować. I już jestem tym zmęczona. Główna decyzja dotyczy tego, gdzie chcę żyć w ciągu najbliższego roku. To pociąga za sobą kolejne decyzje i zależy od tego, co ostatecznie wybiorę.
Napisałam też kolejny artykuł zamówiony przez firmę. Niestety to za mało, dużo za mało. I nie mam pojęcia, kiedy zobaczę te pieniądze i czy w ogóle je zobaczę.
Na Słowacji wpadła mi w ręce książka o robieniu różnych rzeczy z takiej masy plastycznej, np. biżuterii. Ale jeszcze nie sprawdziłam cen materiałów i nie jestem pewna, czy mam talent w tym kierunku. W słowackiej księgarni wydawało się to całkiem proste, ale jakie jest naprawdę, nie wiem.

Laboreblecoj kaj malsukcesa grimpado

Antaŭ momento mi revenis el interparolo kun mia ebla estonta ĉefo. Li testis min kaj demandis strangajn demandojn pri geografio, matematiko ktp. ŝajne por kontroli ĉu mi estas inteligenta homo:) Espereble mi trapasis ekzamenon kaj maje post mia reveno el Ukrainio mi devas iri tien denove, eble mi povas labori tien. Fakte tio estas laboro de miaj deziroj, sed bedaŭrinde malmulte mi povas gajni tie. Morgaŭ mi veturas al Vroclavo por trejnado de alia laborloko. Mi ekvidos, kion ili proponos, kiaj estos kondiĉoj kaj ĉu ili vere volas min dungi. Post tio mi eble elektos, kie mi preferas labori.
Hieraŭ mi planis ekskurson, sed finfine amiko proponis grimpadon sur rokoj, do ni iris grimpi. Estis bone kaj interese, sed tio finiĝis malbone por mia spino, nun tre min doloras. Mi grimpis iomete kaj poste mi iomete malgrimpis per ŝnuro. Bedaŭrinde en unu punkto, kie mi devis ŝanĝi ŝnurojn, mi ŝtopiĝis kaj ne povis surteriĝi. Mi kelkdek minutojn pendis kelkaj metroj super la tero kaj povis fari nenion. Finfine savis min amiko, kiu per dua ŝnuro grimpis kaj liberigis min de mia ŝnuro, de kiu mi ne povis liberiĝis mem. Mi esperas, ke spindoloro baldaŭ finiĝos, ĉar ĝi vere malhelpas. Sur la foto estas roko, sur kiu mi grimpis kaj poste ne povis reveni surteren:)

Przed chwilą wróciłam z rozmowy z być może moim przyszłym pracodawcą. Zrobił mi test na inteligencję, zadając dziwne pytania z geografii, matematyki i takiej ogólnej wiedzy o świecie, żeby sprawdzić czy na pewno jestem inteligentna i nadaję się do tej roboty:) Mam nadzieję, że zdałam ten dziwny test, a w maju po powrocie z Ukrainy mam się zgłosić drugi raz, być może zacznę pracę. To byłaby praca moich marzeń, ale niestety nie zarobiłabym tam zbyt wiele. Jutro jadę do Wrocławia na szkolenie z innej firmy. Zobaczę, co zaproponują, jakie będą warunki i czy serio chcą mnie zatrudnić. Później wybiorę, gdzie wolałabym pracować.
Wczoraj planowałam wycieczkę, ale ostatecznie znajomy zaproponował wyjście na skałki, więc poszliśmy się wspinać. Było dobrze i ciekawie, ale wszystko skończyło się źle dla mojego kręgosłupa, teraz bardzo mnie boli, nie mogę się schylać. Trochę się wspinała, a później zjeżdżałam na linie z przepinkami. Niestety przy ostatniej przepince utknęłam i nie mogłam się przepiąć, żeby zjechać na ziemię. Kilkadziesiąt minut wisiałam kilka metrów nad ziemią i nic nie mogłam zrobić. Już myślałam, że będzie trzeba dzwonić po GOPR. Wreszcie uratował mnie kolega, który po drugiej linie jakoś się do mnie dostał i mnie uwolnił, tak że mogłam już sama zjechać na dół. Mam nadzieję, że ból pleców niedługo przejdzie, bo naprawdę mi przeszkadza przy prawie każdej czynności. Na zdjęciu skała, po której się wspinałam i z której później nie potrafiłam zjechać na dół:)

This is Хорошо

Kiel mi skribis iam, mi lastatempe ofte spektis interretan programon "This is Хорошо" ĉe Vitubo (kanalo de "This is Horosho"). Ĝi estas tre populara en tuta Rusio. Kreis ĝin tri junaj ruslingvaj knaboj loĝantaj en Rigo, ĉefurbo de Latvio. Gvidanto estas Stas Davidov, kiu prezentas kaj komentas ĉefe ridindaj filmetoj senditaj per spektantoj de programo. Eble programo ne estas tre saĝa, sed helpas al mi pribonigi mian rusan lingvon, precipe ekkoni junularan slangon ne instruatan ĉe la normalaj kursoj. Ĉiu programo daŭras ĉirkaŭ 5 minutoj, novaj elsendoj aperas en la reto dufoje semajne (marde kaj vendrede je 19 horo laŭ moskva tempo, do ankaŭ hodiaŭ). Filmetoj kutime estas pri katoj, mirindaj reklamoj, strangaj homoj aŭ lastatempe pri nekredeblaj okazaĵoj ĉe rusaj stratoj. Kelkfoje aperis ankaŭ polaj filmetoj ekzemple pri Grzegorz Brzęczyszczykiewicz:) Plimulto da programoj havas jam anglaj surskriboj, do spektante ĝin eblas ekzerci ambaŭ lingvojn, rusan kaj anglan. 
Mi klarigis tion sube, ĉar ne rekte en tiu programo, sed en alia filmeto de Stas estas bicikla ekskurso kun kamerao tra Rigo. Tio min inspiris iomete, do mi havas kelkajn ideojn. Mi ankoraŭ ne scias, ĉu ilin realiĝos, sed eble jes. Nun, skribante tion,  mi eĉ rememorigis pri ekskurso tra Krakovo de Tobio. Mi tute ne spertas en filmado, reĝisorado aŭ muntado, do povas esti malfacile krei ion interesan kaj spekteblan:). Ni ekvidos, ĉu mi sukceson ion prepari.

---

Jak już kiedyś pisałam, ostatnio często oglądałam internetowy program "This is Хорошо" na Youtube (kanał "This is Horosho"). Jest on bardzo popularny w całej Rosji. Stworzyło go trzech młodych rosyjskojęzycznych chłopaków mieszkających w Rydze, stolicy Łotwy. Prowadzącym jest Stanisław Dawidow, który prezentuje i komentuje przede wszystkim śmieszne filmiki nadesłane przez widzów programu. Może program nie jest bardzo mądry, ale pomaga mi w nauce rosyjskiego, zwłaszcza w poznaniu slangu młodzieżowego, którego nie uczą na normalnych kursach. Każdy odcinek trwa około 5 minut, nowe pojawiają się dwa razy w tygodniu (we wtorki i piątki o 19 czasu moskiewskiego, a więc również dzisiaj). Filmiki są zazwyczaj o kotach, zaskakujących reklamach, dziwnych ludziach lub ostatnio o niewiarygodnych wydarzeniach na rosyjskich drogach. Kilka razy pojawiły się też polskie filmiki np. o Grzegorzu Brzęczyszczykiewiczu:) Większość programów ma już angielskie napisy, więc oglądając je, można ćwiczyć oba języki, rosyjski i angielski.
Powyższe wyjaśnienie wzięło się stąd, że nie bezpośrednio w tym programie, ale w innym filmiku, Stas zamieścił rowerową wycieczkę z kamerą po Rydze. To mnie trochę zainspirowało, mam więc kilka pomysłów. Jeszcze nie wiem, czy je zrealizuję, ale może się uda. Teraz, pisząc to, przypomniało mi się jeszcze o wycieczce po Krakowie Tobiasza. Nie znam się zupełnie na filmowaniu, reżyserii albo montażu, więc może być trudno stworzyć coś ciekawego i nie odrzucającego od razu od monitora:). Zobaczymy, czy uda mi się coś przygotować.

Kroĉtrikado

Dum festaj tagoj mi manĝis, komputilumis, manĝis, komputilumis... Sed ne nur:) Mia patrino ankaŭ iomete instruis al mi kiel kroĉtriki (mi ne certa, ĉu tio estas ĝusta vorto). Temas pri unu ilo per kiu eblas fari ekzemple tablotukoj el fadeno aŭ lano. Por ke mi havu iun taskon, ŝi elpensis, ke mi povas kroĉtriki kovrilon por mia poŝtelefono. Mi ne havis pli bonan ideon, do mi konsentis. Komenco ne estis facila, ĉar mia patrino estas destramanulino. Sed kiam ŝi provis fari tion male, kiel maldekstramanulino, mi pli rapide kaptis pri kio temas. Jen verko de miaj propraj manoj:

W czasie świąt jadłam, siedziałam przy kompie, jadłam, siedziałam przy kompie... Ale nie tylko:) Mama nauczyła mnie też trochę, jak szydełkować. Żebym nie robiła tego tak bez jasno postawionego celu, wymyśliła, żebym zrobiła sobie etui na komórkę. Nie miałam lepszego pomysłu, więc się zgodziłam. Początek nie był łatwy, bo moja mama jest praworęczna. Ale kiedy spróbowała zrobić to odwrotnie, jako leworęczna, szybciej załapałam, o co biega. Oto dzieło moich własnych rąk na zdjęciu powyżej.